اينترنت

اینترنت اينترنت  INTERNET) )مخفف " INTERNATIONAL NET  " است كه به آن شبكه, شبكه ها يا «بزرگراه هاي اطلاعاتي» گفته مي شود. اينترنت در واقع بزرگ ترين شبكةرايانه اي جهان است.اينترنت شبكه اي متشكل از مجموعه شبكه هاي رايانه اي است كه به وسيلة خطوط تلفن,فيبرهاي نوري, سيم هاي زير دريايي و كانال هاي ماهواره اي به يكديگر مربوط مي شوند. ميليون ها استفاده كننده از شبكه هاي رايانه اي انفرادي به انترنت متصل اند كه همة آن ها مي توانند با يكديگر ارتباط برقرار كنند.

ادامه نوشته

مفاهيم تازه در فضاي ژورناليسم

مفاهيم تازه در فضاي ژورناليسم تكنولوژي اينترنت امروزه ارتباطات را بسيار آسان و كم هزينه و ارزان كرده است. اين تكنولوژي، افراد زيادي را به خود جلب كرده و در زندگي روزمره افراد نفوذ كرده است، بطوري كه ارتباط الكترونيكي جزو لاينفك زندگي افراد به شمار مي‌آيد.

ادامه نوشته

جنگ رسانه اي :بحران هاي نوين و جنگ هاي پست مدرن

رسانه‌ها فضاي جريانهاي سياسي طي دهه‌هاي اخير ارتباطات و رسانه ها تحولات بنياديني – از لحاظ كمي و كيفي – داشته‌اند. برخي از ويژگيهاي اساسي اين تحولات بنيادين را مي‌توان به شرحي كه در ادامه اطلب مي‌آيد تقسيم‌بندي كرد :

ادامه نوشته

وب جهاني

وب مانند بقيه خدمات اينترنت مبتني بر خدماتي است كه از طريق آن مي‌توان به گستره وسيعي از منابع اينترنت دسترسي پيدا كرد. برخلاف پيچيدگي اينترنت، ماهيت خود وب نسبتاً ساده است. از طرف ديگر وب جهاني بزرگترين و متنوع‌ترين مجموعه اطلاعاتي است كه تا به حال گردآوري شده است و تلاشي است براي مرتبط ساختن انباي بشر با روش قدرتمند.

ادامه نوشته

همگرايي رسانه

همگرايي رسانه: پديده همگرايي كه به واسطه ديجيتالي شدن امكان پذير شده است، اجازه مي‌دهد كه محتواهاي مختلفي چون صدا، تصوير و داده در قالب يك ساختار يكسان توليد، پخش و ذخيره شوند و با طيف گسترده اي ازفناوري‌ها مانند كامپيوتر، موبايل و تلويزيون قابل دستيابي باشند. تكنولوژي ديجيتال در واقع تركيب صنايع مخابرات، كامپيوتر، رسانه و نشريات را فراهم كرده است.

ادامه نوشته

رسانه هاي نوين

امروزه ظهور رسانه‌هاي نوين در عصر اطلاعات به همراه تحولاتي که با گسترش حوزه تاثيرگذاري آنها حاصل شده است، بسياري از مفروضات و اصول پيشين را در به چالش طلبيده‌اند.رسانه‌هاي نوين چيزهايي را كه به چند رسانه‌اي یا بطور عاميانه ، همگرايي نوشته، صدا و تصوير به يك اندازه با هم تركيب مي‌كند همراه است.

ادامه نوشته

توسعه اقتصادی و شاخص های توسعه اقتصادی

 

باید ببن دو مفهوم ”رشد اقتصادي“ و ”توسعه اقتصادی“ تمایز قایل شد. رشد اقتصادی, مفهومی کمی است در حالیکه توسعه اقتصادی, مفهومی کیفی است. ”رشد اقتصادی“ به تعبیر ساده عبارتست از افزایش تولید (کشور) در یک سال خاص در مقایسه با مقدار آن در سال پایه. در سطح کلان, افزایش تولید ناخالص ملی) یا تولید ناخالص داخلی) در سال موردنیاز به نسبت مقدار آن در یک سال پایه, رشد اقتصادی محسوب می‌شود که باید برای دستیابی به عدد رشد واقعی, تغییر قیمت‌ها (بخاطر تورم) و استهلاک تجهیزات و کالاهای سرمایه‌ای را نیز از آن کسر نمود .منابع مختلف رشد اقتصادی عبارتند از ‌افزایش بکارگیری نهاده‌ها (افزایش سرمایه یا نیروی کار), افزایش کارآیی اقتصاد (افزایش بهره‌وری عوامل تولید), و بکارگیری ظرفیت‌های احتمالی خالی در اقتصاد...

ادامه نوشته

هژموني

تاکید این اصطلاح بر آن است که طبقه‌ مسلط نه تنها از نظر سیاسی و اقتصادی جامعه را زیر نظارت دارد، بلکه شیوه‌ خاص نگر خویش به جهان وانسان و روابط اجتماعی را نیز چنان همه‌گیر می‌کند که به صورت «عقل سلیم» در می‌آید و آنانی که زیر تسلط هستند این نگرش را همچون پاره‌ای از «نظم طبیعی» جهان می‌پذیرند. آنچه از این بینش نتیجه می‌شود آن است که انقلاب نه تنها قدرت سیاسی و اقتصادی را از طبقه‌ای به طبقه‌ای دیگر می‌سپارد، بلکه از راه صورت‌های تازه‌ای از تجربه و آگاهی، می‌باید، «پیشوایی» دیگری بیافزاید.

ادامه نوشته

جهانی شدن در بستر ارتباطات

 

جهاني شدن در بستر ارتباطات
* براي جهاني شدن در حال حاضر بايد كار با كامپيوتر و زبان و فرهنگ استفاده از آن را ياد بگيريم.
* اينترنت يكي از عوامل اصلي جهاني شدن است و اين جهاني شدن با شبكه CNN شروع شد.
پروفسور يحيي كمال پور استاد شناخته شده علوم ارتباطات و مدير گروه ارتباطات دانشگاه «بوردو» امريكا است. تأليفات وي در مورد رسانه ها با استقبال گسترده يي در مجامع علمي و دانشگاهي امريكا و اروپا مواجه شده است. دكتر كمالي پور در سفري كه به تهران داشت، در گفت وگويي نقش ارتباطات در جهاني شدن را مورد تجزيه و تحليل قرارداد و آنچه در پي مي آيد ماحصل اين جلسه است.

ادامه نوشته

آنتونيو گرامشي و مفهوم هژموني

آنتونيو گرامشي در سال 1891 در شهر «ساردينا»، ايتاليات به دنيا آمد. پدرش كارمند ثبت و مادرش زني بي‌سواد از طبقه روستايي بود. در دوران كودكي پدرش به دليل فعاليت‌هاي سياسي، از كار بيكار و روانه زندان شد. او علي رغم ضعف جسماني كه داشت مقاطع تحصيل را به خوبي سپري كرد به طوري كه پس از دوره دبيرستان، يكي از دو نفر ساردينايي بود كه توانست بورس تحصيلي دانشگاه تورينو را به دست آورد و در رشته زبان شناسي نوين مشغول به تحصيل شود. هرچند اين رشته را ناتمام رها كرد و به فعاليت‌هاي سياسي در حزب سوسياليست و سپس حزب كمونيست ايتاليا پرداخت و نهايتاً به دبيركلي اين حزب انتخاب شد.

ادامه نوشته